Boek
Nederlands

Eenzaamheid

In een combinatie van wonderlijke anekdotes en maatschappelijke en literaire bespiegelingen belicht Van Casteren het verschijnsel eenzaamheid van verschillende kanten.
Onderwerp
Eenzaamheid
Titel
Eenzaamheid
Auteur
Joris Van Casteren
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2021
127 p.
ISBN
9789403123813 (hardback)

Besprekingen

Het hart is een eenzame jager

Ervaringsdeskundige in eenzaamheid, zo mag je Joris van Casteren wel noemen. In een compact boek doorgrondt hij zijn terugkerende hang naar allenigheid en omkleedt ze met anekdotiek en welgekozen citaten.

The Economist riep eenzaamheid onlangs uit tot 'de lepra van de 21ste eeuw'. En in het Verenigd Koninkrijk bestaat er sinds 2018 een heuse Minister of Loneliness. Eenzaamheid, wie krijgt er in zijn leven nooit mee te maken? 'Eenzaamheid intrigeert, omdat het van zichzelf onzichtbaar is, niet waarneembaar voor de buitenwereld', schrijft Joris van Casteren (°1976) in Eenzaamheid, zijn hoogstpersoonlijke excursie naar de solitaire ervaring. Zelf ooit zes weken lang couveusekindje sloeg hij altijd weer de wereld gade 'vanachter dubbel glas'. Regelmatig wordt hij 'door extreme heimwee gekweld'. Het buitenstaanderschap is hem in de ziel gekerfd. Hoe is dat zo gekomen?

Van Casteren heeft zijn boek perfect getimed: in coronatijden zijn zelfs de supersociaalste lachebekjes vatbaar voor eenzaamheid. En zijn we niet allemaal min of meer tot onze cocon veroordeeld? Plots zijn we collectief einzelgängers, ondanks onze voortdurende connecties in digitale spiegelpaleizen. How sple…Lees verder

Joris van Casteren - Eenzaamheid

★★★½

Joris van Casteren behoort tot de stijlvolste non-fictieschrijvers die we hebben. In zijn laatste twee boeken schreef hij over een been dat uit de IJssel werd opgevist, en over een man die zijn dode moeder jarenlang bij zich hield. Van Casteren ging achter de feiten aan, maar liet tegelijk zijn verbeelding spelen. Ook 'Eenzaamheid' is geen boek vol wetenschap en statistieken, het is opgezet in de trant van de literaire journalistiek van Cyril Connolly: anekdotes worden afgewisseld met wijsgerige en autobiografische beschouwingen.

Sinds enige jaren is Van Casteren coördinator van De Eenzame Uitvaart in Amsterdam: eenzame doden krijgen op hun begrafenis een passend gedicht mee. Het brengt hem dichter bij de eenzaamheid, want hij krijgt de geschiedenissen van al die doden te horen, de tragiek en de absurditeit van hun op een zijspoor geraakte levens. Hij doordesemt hun verhalen en die van andere notoire eenzaten met zijn eigen ervaringen als eenzelvig jo…Lees verder

Eenzaamheid

Eerste zin. In de zomer van 2018 kwam in Brussel onverwacht een einde aan mijn eigen eenzaamheid, een eenzaamheid die nooit het stadium van totale stolling bereikte, zoals ik dat vaak aantref bij bestudering van de levens van eenzaam gestorvenen.

 

 

 

Tien jaar nadat zijn vrouw hem had verlaten en hij na wat gestuntel met Tinderdates had besloten dat de liefde niets voor hem was, kuste de Amsterdamse schrijver Joris van Casteren op de kunstmatige heuvel in Waterloo zijn nieuwe geliefde, Sara, een Amerikaanse celliste die aan de bak wilde komen in Europa. Hij verbleef toen in de Passa Porta-schrijfresidentie in de Dansaertstraat, waar hij worstelde met zijn volgende boek. Door dat nieuwe geluk, dat begin 2020 stevig op de proef werd gesteld door de coronamaatregelen, die maakten dat Amsterdam en Brussel opeens op twee verschillende planeten leken te liggen, besefte van Casteren hoe eenzaam hij in feite lang was geweest, en hoe die eenzaamheid zich als een worm door zijn oeuvre gevreten had. Boeken als Het been in de IJssel , Mensen op Mars en Moeders lichaam waren er allemaal door getekend. Maar was het wel iets van het laatste decennium? Was het in feite niet al begonnen net na zijn geboorte, tijdens die zes weken …Lees verder

Joris van Casteren (1976), bekend om zijn meesterlijke reportages en uitstekende publicaties, overtreft vele werken over eenzaamheid. Hij begon zijn leven met een wekenlange couveuse. Deze ervaring heeft hem, volgens zijn eigen zeggen, mogelijk geïnspireerd zich te richten op het thema eenzaamheid. Hierdoor kreeg hij ook steeds meer begrip voor de eenzame mens. Door dit voortreffelijk boekje speelt het autobiografische element van zijn verliefdheid mee, waardoor aan zijn eigen eenzaamheid een einde kwam. Het betreft een aantal briljant geschreven teksten over uiteenlopende situaties, met hier en daar gevarieerde interessante achtergondgegevens. Zo wordt er bijvoorbeeld gewezen op onderzoeken die de relatie zochten tussen eenzaamheid en dementie. Er wordt bijvoorbeeld aangetoond dat door eenzaamheid bepaalde hersengedeelten stil komen te liggen wat dementie kan verklaren. Als achtergrondgedachte wordt verduidelijkt dat samen alleen zijn niet meer eenzaam hoeft te betekenen. Al bij al e…Lees verder

De eenzaat in de schrijver zelf

Joris van Casteren schrijft over de eenzamen en een 'onverwachte baan van licht'.

Joris van Casteren (1976) behoort tot de stijlvolste non-fictieschrijvers die we hebben. Zijn journalistieke werk reken ik, samen met dat van Frank Westerman, onverkort tot de literatuur. In zijn laatste twee boeken schreef hij over twee tamelijk bizarre vondsten, een los been opgevist uit de IJssel en een man die zijn dode moeder jarenlang bij zich hield. Van Casteren ging achter de feiten aan maar liet ook zijn verbeelding spelen. Een mysterieus been, een geconserveerde dode, het wijst allebei vooruit naar het boek dat nu voor ons ligt, Eenzaamheid, over de eenzame mens.

Eenzaamheid is geen boek vol wetenschap en statistieken, het is opgezet in de trant van het werk van Cyril Connolly, de Britse schrijver die (onder het pseudoniem van Palinurus) in het prachtige Het rusteloze graf (een van de mooiste Privé-Domein-delen) het model voor dit soort literaire journalistiek schiep: anekdotes, afgewisseld met wijsgerige en autobiografische beschouwingen. Het is een van de …Lees verder