Boek
Nederlands

Miniapolis : roman

Rob Van Essen (auteur)
+1
Miniapolis : roman
×
Miniapolis : roman Miniapolis : roman

Miniapolis : roman

Genre:
Twee ambtenaren vervreemden van hun werk en maken in plaats daarvan steeds langere fietstochten. Een zoon en een gestorven moeder zoeken naar de onvindbare plek waar ze ooit opgroeide.
Titel
Miniapolis : roman
Auteur
Rob Van Essen
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2021
218 p.
ISBN
9789025472030 (paperback)

Besprekingen

Twee mannen op een rode tandem

Twee collega's gaan uit fietsen, zonder zelf te weten waarheen. De nieuwe roman van Rob van Essen is weer aangenaam absurdistisch.

Rob van Essen lezen is op reis gaan. Naar een on- bekende bestemming in een robotauto, zoals in De goede zoon, de roman waarmee Van Essen (1963) in 2019 de Libris Literatuurprijs won. Slen- teren door parallelle werelden, buitenwijken of andere tijden, in de vorig jaar verschenen verha- lenbundel Een man met goede schoenen. Of een fietstocht maken door een landschap dat nog het meest aan een idyllisch modelspoorbaanland- schap doet denken.

In de roman Miniapolis springen we achterop bij de collega's Wildervanck en Scherpenzeel, die de gewoonte hebben ontwikkeld een fietstochtje te maken voordat ze naar hun werk gaan op het de- primerende bijkantoor van de gemeentelijke dienst. De fietstochten worden steeds langer, tot ze op een dag helemaal niet meer terugkeren. Ze fietsen door, zonder zelf te weten waarheen. Ondertussen trekt een jongen genaamd Jonathan met zijn moeder te voet door hetzelfde landschap, op zoek naar een groot landhuis met een plat dak.

Want op dat dak…Lees verder

Onbevredigde nieuwsgierigheid

Met de opvolger van De goede zoon lost Libriswinnaar Rob van Essen de verwachtingen, moedwillig, niet in.

'Dat moet iets betekenen', denkt een van de personages op pagina honderdtweeënzeventig van Rob van Essens nieuwe roman Miniapolis. Het is met die gedachte dat de Nederlandse auteur zijn lezers door zijn vreemdsoortige verbeelding probeert te loodsen.

De schrijver die in 2019 de Libris Literatuurprijs kreeg voor zijn autobiografische sciencefictionroman De goede zoon schetst zijn bevreemdende universum volgens een beproefd recept. Het verhaal over een arme jongeman die op een dag zijn dode moeder op de tram ziet zitten, speelt zich af in een wereld die sterk op de onze lijkt. Van Essen preciseert tijd noch plaats, maar is wel specifiek over banale details - 'De deur was van witte kunststof.' De hand die de lezer echter definitief binnentrekt, wordt uitgestoken door de summier ingevulde personages. Zij staan zelf immers met evenveel verbazing naar hun eigen lotgevallen te kijken.

Van Essen is een schrijver die zijn verhalen al doende uit de mouw lijkt te schudden, …Lees verder

Heuveltje op, heuveltje af

Twee collega's gaan uit fietsen, zonder zelf te weten waarheen. De nieuwe roman van Rob van Essen is weer aangenaam absurdistisch, maar dit keer wel heel mellow.

Rob van Essen lezen is op reis gaan. Naar een onbekende bestemming in een robotauto, zoals in De goede zoon, de roman waarmee Van Essen (1963) in 2019 de Libris Literatuurprijs won. Slenteren door parallelle werelden, buitenwijken of andere tijden, in de vorig jaar verschenen verhalenbundel Een man met goede schoenen. Of een fietstocht maken door een landschap dat nog het meest aan een idyllisch modelspoorbaanlandschap doet denken, met heuveltjes, bossen, dorpjes, kerktorens en hier en daar een stadje, waar altijd wel een slaapplaats is.

In de roman Miniapolis springen we achterop bij de collega's Wildervanck en Scherpenzeel, die de gewoonte hebben ontwikkeld een fietstochtje te maken voordat ze naar hun werk gaan op het deprimerende bijkantoor van de gemeentelijke dienst. De fietstochten worden steeds langer, tot ze op een dag helemaal niet meer terugkeren. Ze fietsen door, zonder zelf te weten waarheen.

Ondertussen trekt een jongen genaamd Jonathan met zijn moeder t…Lees verder

ROB VAN ESSEN Miniapolis

BOEKENBAL

***1/2

Een zoon ziet zijn overleden moeder op de tram en gaat met haar op zoek naar de wortels van haar schimmige verleden. Elders in de stad achtervolgt de ene collega ongemerkt de andere op zijn fietstochten. Gaandeweg ontstaat een bizarre verhouding die hen dichter bij elkaar brengt. Welkom terug in Rob van Essens universum: je kunt er steeds het onverwachte verwachten en treft er deze keer een Beckettiaans duo aan dat al fietsend de eeuwige terugkeer van hetzelfde kantoorbaantje ontvlucht. De behendige perspectiefwissels tussen de rare snuiters scheppen humor en bezinning: hoe verhoudt een zelfbeeld zich tot het beeld dat de ander van je heeft? Hoe spin je verhalen uit de werkelijkheid, en werkelijkheid uit verhalen? Rob van Essen wekt de appetijt zelf op, maar stilt ze onvoldoende. Hij mixt een maatschappelijke allegorie, een Sundance-achtige roadtrip en een eerbetoon aan Flann O’Brien, de vader van de krankzinnige metafictie uit wiens ‘De derde politie…Lees verder

Miniapolis

Eerste zin. In tram 81 zat zijn moeder.

 

 

 

Jonathan is op weg naar een bijkantoor van de gemeentelijke dienst om er financiële steun aan te vragen wanneer hij op een tram zijn inmiddels al vier jaar dode moeder ziet zitten. Volstrekt uit het lood geslagen gaat hij haar achterna. In een smerige tunnel onder het Brusselse Noordstation krijgt hij een verhaal te horen over het dak waarop de vrouw vroeger woonde, samen met de glazenwassers en de schouwvegers, en waarop ze haar zoon baarde. Samen beslissen ze op zoek te gaan naar dat dak, een trip die hen tot buiten de stad voert en die Jonathan regelmatig een oorvijg oplevert. Waarom hij zoveel slaag krijgt, wordt nooit duidelijk.

Rob van Essens nieuwe roman Miniapolis bevat wel meer dergelijke mysteries, ook in de tweede verhaallijn van het boek. Die gaat over de mannen die in het bijkantoor werken, Wildervanck en Scherpenzeel. De eerste woont boven het bijkantoor maar rijdt iedere ochtend anderhalf uur met zijn fiets alvorens achter zijn bureau te gaa…Lees verder

In eerdere romans (‘Alles komt goed’ 2012, ‘De goede zoon’ 2018 Libris Literatuur Prijs) toonde Van Essen (1963) zich al een meester in zijn vertelwijze: de lezer absurde situaties voorschotelen die nog nét geloofwaardig zijn. Ook nu weer in deze roman, waarin twee duo’s (twee collega’s enerzijds, een vermeende zoon en dito moeder anderzijds) elk letterlijk en figuurlijk een parcours van onwaarschijnlijke daden en gedachten afleggen. Aan het slot vallen beide omzwervingen op bizarre wijze samen. Twee ambtenaren vervreemden van hun werk, en maken in plaats daarvan steeds langer wordende fietstochten die uitmonden in een zwerftocht zonder doel. Een zoon, juist bekomen van een zelfmoordpoging, meent op de tram zijn vier jaar eerder gestorven moeder te herkennen en probeert haar te vinden. Nadien zoeken ze samen naar het onvindbare kinderland van de moeder. Van Essens plezier in het fabuleren spat van de bladzijden en zorgt ervoor dat verhalen die niets om het lijf lijken te hebben toch e…Lees verder

Welkom in de wereld van twee kantoorhelden

Rob van Essen stuurt zijn personages (en lezers) het bos in maar houdt daarbij de touwtjes strak in handen.

Een jongeman die zijn overleden moeder in tram 81 ziet zitten; de chef van een of andere 'dienst' die boven het kantoor woont en toch met de fiets naar zijn werk gaat; zijn ondergeschikte die hem daarop betrapt; een moeder die zich een jeugd herinnert op een dak met glazenwassers die in gondels langs de gevels suizen... In Miniapolis creëert Rob van Essen een even uitzonderlijke als vertrouwde wereld - wie De goede zoon las, Van Essens vorige roman, waarvoor hij in 2019 de Librisprijs ontving, zal veel herkennen. Veel kantoorgedoe ook: ontheemde mannen die elkaar beloeren in krappe ruimtes die door de bedompte lucht nog kleiner worden, 'alsof de wanden zich naar elkaar toe bewogen en de van vochtkringen voorziene systeemplafonds traag naar beneden zakten'.

Lange tijd had ik het gevoel in de kantoortuin van Jiskefet beland te zijn, of het universum van Alex van Warmerdam. Scherpenzeel en Wildervanck, zo heten deze kantoorhelden. Ze leven in een tijdloos, of nee: ouderwet…Lees verder